بسم الله الرّحمن الرّحيم شكّى وجود ندارد كه لفظ نجس در استعمال شرعى خروج از معناى لغوى و موارد استعمال آن در عرف نمىباشد ، زيرا همانطور كه بيان شد در عرف به معناى قَذارت و امرِ منفور چه معنوى و چه ظاهرى است . و اينكه بعضى استعمال در قذارت خُبثيّه را منافى با قذارت باطنى و از باب اشتراك لفظى دانسته‌اند موجّه نمىباشد ، بلكه از باب اختلاف مصاديق با حفظ حيثيّت طبيعت نوعيّه است . علّت تحريم ورود مشركين به مسجد الحرام خباثت باطنى بوده است نه نجاست ظاهرى در آيه شريفه 28 از سورهء توبه كه در مدينه نازل شده است مىفرمايد : « يا يُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هذَا » .

--> [ 1 ] بايد توجّه كرد كه گرچه نسبت به مفاد اين آيهء شريفه اظهارات [ 1 ] - سوره التّوبة ( 9 ) صدر آيهء 28 .